
Z żałobnej karty...
Lech Kaczyński (ur. 18.06.1949 r. w Warszawie) – Prezydent RP. Od lat młodzieńczych był zaangażowany w opozycję, związany z „Solidarnością”. W 1989 r. opowiedział się za Okrągłym Stołem. W 1990 r. w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy jako sekretarz stanu odpowiadał za Biuro Bezpieczeństwa Narodowego. W 1992 r. został szefem NIK, w 2000 r. ministrem sprawiedliwości i prokuratorem generalnym w rządzie Jerzego Buzka. W 2001 r. współzałożyciel partii Prawo i Sprawiedliwość i jej pierwszy prezes. Senator I kadencji oraz poseł na Sejm I i IV kadencji. Był doktorem habilitowanym nauk prawnych, profesorem nadzwyczajnym UKSW i UG, specjalistą w zakresie prawa pracy. W 2003 r. wygrał wybory na prezydenta stolicy. To stanowisko utorowało mu drogę do najważniejszego urzędu w państwie: w 2005 r. został Prezydentem RP. Maria Kaczyńska, studiowała transport morski na Uniwersytecie Gdańskim, pracowała w Instytucie Morskim. W 1978 r. poślubiła Lecha Kaczyńskiego. Po urodzeniu córki Marty w 1980 r. odeszła na urlop wychowawczy i do pracy zawodowej już nie wróciła. Nie angażowała się w politykę, ale podzielała poglądy męża. W imieniu prezydenta uczestniczyła jako Specjalny Wysłannik Prezydenta RP w wielu uroczystościach międzynarodowych, reprezentując de facto głowę państwa polskiego. Jako "pierwsza dama" wspierała swoimi działaniami różne akcje charytatywne. Objęła patronat nad wieloma akcjami dobroczynnymi. |
Ryszard Kaczorowski (ur. 19.11.1919 r. w Białymstoku) – ostatni prezydent RP na Uchodźstwie do 22.12.1990 r., gdy przekazał insygnia władzy prezydenckiej Lechowi Wałęsie w dniu jego zaprzysiężenia na prezydenta III RP. Równolegle z Ryszardem Kaczorowskim funkcję prezydenta (w kraju) pełnił generał armii Wojciech Jaruzelski. |
Andrzej Kremer (ur. 8.08.1961 r. w Krakowie) – prawnik, dyplomata, wiceminister spraw zagranicznych. Ukończył w 1984 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1993 uzyskał stopień doktora nauk prawnych. W 1983 został pracownikiem naukowym Instytutu Historyczno-Prawnego, a w 1989 Katedry Prawa Rzymskiego na Uniwersytecie w Bochum. Zatrudniony jako adiunkt w Zakładzie Prawa Rzymskiego na UJ. Był autorem artykułów naukowych z zakresu prawa rzymskiego, prawa dyplomatycznego i konsularnego oraz prawa międzynarodowego publicznego. Min. Andrzej Kremer był bardzo związany z naszą Misją w Hamburgu. To tutaj uczęszczał wraz z całą rodziną na nabożeństwa niedzielne. Trójka jego synów uczęszczała do naszej Parafialnej Szkoły Sobotniej, gdzie przywoził je - jako zatroskany ojciec - na zajęcia szkolne. Kilkakrotnie wygłaszał w domu parafialnym odczyty dla zainteresowanych tematyką społeczno-polityczną. „Andrzej był złotym człowiekiem i opoką MSZ. Nadzorował relacje ze wschodem, służbę konsularną oraz sprawy prawno-traktatowe. To on doprowadził, razem z moim poprzednikiem min. Rotfeldem, do zbliżenia w stosunkach polsko-rosyjskich. Do tego, że premierzy Tusk i Putin spotkali się w zeszłym tygodniu w Katyniu. I teraz zginął właśnie tam” – tak min. Radosław Sikorski wspominał swojego zastępcę Andrzeja Kremera. |
Niech spoczywają w pokoju ...